Αυτο που ειμαστε...

Η ζωη μας ειναι κατι ανεκτιμητο. δεν μπορουμε να το μετρησουμε, να το ζυγισουμε, ουτε με λεφτα ,ουτε με ανεσεις, ουτε με τιποτα.

Η πνοη μας, αυτο που καθε ανθρωπος ειναι, δεν μπορει να εξαγοραστει με καμια τιμη.

και μενουνε οι ανθρωποι που μας αγαπανε να λενε κατι για μας.

ισως και αυτο να ειναι το μονο που να αξιζει.

αυτοι που μας αγαπανε, οτι και να γινει, οπως και να γινει.

και εγω.

ποσο λαθος ημουν.

ποσο λαθος εκανα.

και ομως παρολα τα λαθη, υπαρχουνε αυτοι που θα μαγαπανε.

και τους ποναω, αυτους που μαγαπανε, οπως με πονανε.

ομως.

ομως

η ζωη τα φερνει ετσι και δεν μπορουνε, δεν γινεται στα χειροτερα να εισαι εκει.


και ειναι κριμα ,αλλα ετσι ειναι η ζωη.


ολα εινα ετσι δλδ.

και εγω παντα στην απεξω.
μεχρι ποτε δεν ξερω.


μερικους ανθρωπους τους αγαπαμε για παντα.

γιατι ειναι μερος του ειναι μας

και οτι και αν γινει δεν θα τους ξεχασουμε ποτε


και θα ειναι παντα μεσα στην καρδια μας.


αφιερωμενο.

Εχω ξεχασει να γραφω....

εχω παρα πολυ καιρο να γραψω κατι και να ανανεωσω το μπλογκ μου.

διαφορες καταστασεις μου τρωνε καθημερινα τον χρονο μου και δεν μπορεσα να βρω την εμπνευση που χρειαζεται για να γραψεις εστω δυο σειρες που να εχουνε μια ουσια να βρισκονται καπου γραμμενες.

υποσχομαι οτι θα επανελθω οσονουπω δριμυτερη.....

τι κανεις λαθος?

εχεις κατσει ποτε να σκεφτεις τι κανεις λαθος?


εχεις κατσει ποτε να σκεφτεις και να παρεις αποφαση να αλλαξεις?

πως?

Βλαμμενισμος

Δεν περιμενα ποτε οτι στην ελλαδα επικρατει τετοιος βλαμμενισμος.

Ειλικρινα, δεν μπορω να βρω αλλη λεξη να περιγραψω το ρευμα αυτο, την ταση αυτη που βλεπω να εχει συνεπαρει τον νεοελληνα.


Ο βλαμμενισμος ειναι μια συμπεριφορα που διαποτιζει ολες τις πλευρες της ζωης του νεοελληνα.

Βλεπεις τους νεολαιους, αντι να χαιρονται τα νιατα τους και να κανουνε η να λενε βλακειες και να περνανε καλα η εστω να αυταπατωνται οτι περνανε καλα,τους βλεπεις να εχουνε ενα μικρομεγαλο υφος και μια σοβαροφανεια που αν την ξυσεις οπως τα ξυστα, απο κατω βγαινει το ζονγκ και σου λεει εχασες, γιατι αυτοι οι νεοι δεν εχουνε να πουνε τιποτα, δεν εχουνε να μιλησουνε για τιποτα, δεν εχουνε προβληματισμους, δεν εχουνε ενδιαφεροντα.


Βλεπεις τους
καπως μεγαλυτερους να διακατεχονται απο μια περιεργη μορφη αμαθειας και ματαιοδοξια και προσπαθουνε να φανουνε οτι ειναι καποιοι χωρις καν να γνωριζουνε σε ποιον προσπαθουνε να φανουνε καποιοι και ποιοι θελουνε τελικα να ειναι. Ετσι αγονται και φερονται απο τις τασεις τις μοδας που σημερα τους θελει να ειναι η κυρια με το Βερσεηζ βραχιολι ( versace) και αυριο η νεα υποστηρηκτρια της γυναικας του Πασχαλη γιατι ας μην ξεχναμε ολα, μα ολα ηταν ενα στιγμιαιο λαθος.

στο μονο πραγμα που υπαρχει διαρκειας, ειναι στο εισητηριο στον βλαμμενισμο.

Chinese proverbs

A man grows most tired, while standing still.


If you stand straight, do not fear a crooked shadow.


Λιγες λεξεις. Βαθυ νοημα. Πλατυ πεδιο εφαρμογης.

Λαικη σοφια, τροφη για σκεψη.

Περιεργοι στιχοι

Υπαρχει ενα κομματι μεσα μου, που δεν ελεγχω.
Υπαρχει ενα γελιο μεσα μου, που εδω και καιρο κοιμαται.
Υπαρχει μια αναγκη ανεξηγητη, μεσα μου, φιμωμενη.

Το ξερω, δεν θα διαβασεις ποτε σου αυτες τις λεξεις,
και καπου αν τις δεις, απλα θα τις προσπερασεις.
Τραγικη φιγουρα εχω καταντησει, και γελοια

Μα ειναι αδιανοητο για μενα να συνεχισω να υπαρχω,
χωρις να λυσω το αινιγμα που αφησε αιωρουμενο η δικη σου απουσια.

Γιαυτο νιωθω την αναγκη να σου γραψω,
χωρις που θα αρχισω και που θα καταληξω να ξερω
Νιωθω την αναγκη τις λεξεις να σου φωναξω,
ομως και παλι, αξιοπρεπως θα σιωπησω.

Κι ας σαγαπω
Κι ας υποφερω.

Το μονο που αξιζε να πω,
αυτο που αληθεια θα πρεπε να ξερεις,
θα το πλακωσει η σιωπη,

γιατι κανενα λουλουδι δεν ανθισε μεσα στα σκοταδια,
καμια ζωη δεν αντεξε χωρις νερο,
καμια αγαπη δεν επεζησε την αδιαφορια.

Και ο πονος ποτε δεν ρωτησε,
αν εχεις χρονο να αφιερωσεις.
Αμειλικτος εισχωρησε, και εμεινε , και ριζωσε.

How to live life

Sometimes you have to be the painter,

sometimes you have to be the painting.

It is wise to know what of the two to choose to be.

When you are the painting, be a perfect still reflection of the beauty that stands inside, be the grace of the waters and the air on the canvas, still but yet moving ever so slightly inside your dreams.

When you are the painter, be a man doomed to unending despair in case you let the beauty inside vanish, or the waters stand forever still, be a man that's brave enough, with full conviction to paint with every single breath, from the moment the pen strikes until all life is out.

Breathless... both the painting and the painter.
Transformed by the force of nature and the blessing of the love.

I painted thus. Now my work is complete. On me, in me, around me, my painting, me , my painting.

My painting. I am the painting. waiting to be appreciated from the eye and the heart of another painter or painting ,same way I will appreciate the other paintings and painters.

The moment will come or not, where the match is found?

It doesnt matter.

When the painter masters the art of painting and the painting masters the art of giving birth to a painter or even just waking him up,the circle closes...

Life works, life tastes like cool water from the fridge, while your lips are still pepperred with the seasalt.

Life works, life sounds like the laughter of a baby nearly aged 8 months old, laughing without why, incontrollably, unstoppably, and the sound of the wind ever blowing, as time blows with it.

Life works, life smells like the ground in the garden after the sudden summer rain,like my grandma cookies or just like hot roasted coffee communed on a a dark afternoon.

Life works, life looks like two young people with their eyes dazed by love,with their hearts exploding and resurecting in every split second of their breaths, of their laughs, of their kisses and their games.

Life takes the sweet taste in your mouth and rolls it along with the laughter of the baby and the smell of the cookies and packs it with all the sounds, all the tastes, all the looks, all the smells, packs it all together. The moment comes and a drop of this is instilled into a kiss.

my kiss,

your kiss

everybody's kiss.

But you have to know when to be a painter and when to be the painting.

and to fully commit to be the most perfect painting there is, and the most obstinate painter for getting the perfection of expression.


Never settle for less. Strive for life and for love. You wont go wrong..

ο ουρανος

καποτε εβλεπα τα συννεφα και νομιζα πως εβλεπα την ελπιδα να μου χαμογελαει...
τωρα βλεπω τα αστρα και νομιζω πως βλεπω το συμπαν να γελαει μαζι μου...
Εστω.
Ακομα και ετσι.
Για να γελαει το συμπαν, παει να πει πως καποιο αστειο θα υπαρχει μεσα στην υποθεση.